ΤΟ CHEMVIEW …ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΧΗΜΕΙΑΣ

Μετά από δύο χρόνια, το chemview ξαναβγαίνει επιτέλους στον αέρα.
Κομψό, κουκλίστικο, χρήσιμο, ευέλικτο, εύχρηστο, εντελώς ανανεωμένο και απλό φιλοδοξεί να λάβει θέση στα αγαπημένα των αυθεντικών εραστών της χημείας.

ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ …ΠΟΥΑΡΟ

Μια μέρα του Ιουλίου το 1984, ο άνεργος James Huberty,  μπήκε σε ένα εστιατόριο Mc Donald στην Καλιφόρνια και κρατώντας δύο καραμπίνες και ένα πιστόλι, άρχισε να πυροβολεί στα τυφλά εναντίον των θαμώνων. Ο τραγικός απολογισμός της παράλογης βίας, πριν θανατωθεί και ο ίδιος από την αστυνομία, ήταν 21 νεκροί. Κατά την τοξικολογική εξέταση των σπλάχνων του δράστη, μια έκπληξη περίμενε τους ιατροδικαστές. «O James Huberty είχε στα νεφρά του την υψηλότερη ποσότητα κάδμιου που θα μπορούσε να έχει άνθρωπος», δήλωσε ο καθηγητής William J. Walsh, χημικός μηχανικός που ειδικεύεται στις σχέση ανθρώπινης συμπεριφοράς και δηλητηρίασης από μέταλλα.

Χημικά και εγκυμοσύνη: Πώς το έμβρυο κινδυνεύει από τα χημικά καθημερινής χρήσης

Νέα μελέτη δείχνει ότι η έκθεση των εγκύων σε χημικές ουσίες που περιέχονται σε πολλά πλαστικά και προϊόντα προσωπικής φροντίδας όπως τα σαμπουάν και τα σαπούνια μπορεί να επηρεάσει τον μεταβολισμό και την εγκεφαλική ανάπτυξη των παιδιών που θα φέρουν στον κόσμο

ΤΟΞΙΚΟ ΚΡΑΣΙ. ΑΟΡΑΤΟ ΧΗΜΙΚΟ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΚΡΑΣΙΑ

Νέα έρευνα σε 49 κρασιά από 10 χώρες της ΕΕ φέρνει στο φως ανησυχητικά επίπεδα TFA, χημικού που προέρχεται από φυτοφάρμακα PFAS – Η ρύπανση εκτοξεύτηκε μετά το 2010 – Καμία ανίχνευση TFA πριν το 1988

ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΧΟΥΜΕ

«…Εγώ που δεν θα ήθελα ούτε να κλάψω ούτε να γελάσω, σηκώθηκα όρθιος και έλεγξα, αν έβαλα στη βαλίτσα μου τα σωστά φάρμακα. τα είχα ρίξει μέσα στο πολύχρωμο τσαντάκι που είναι ειδικά γι΄ αυτό το σκοπό, αλλά δεν ήξερα αν είχα πάρει αρκετά πρεντνιζολόν, σαντολαντίτ και αλντακτόν σαλτουσίν, γι αυτό και άνοιξα το τσαντάκι, κοίταξα μέσα, και έπειτα το αναποδογύρισα πάνω στο τραπέζι που βρίσκεται κολλητά στο παράθυρο. Θα περνούσα άνετα τέσσερις μέρες μ’ αυτές τις ποσότητες αν οι υπολογισμοί μου ήταν σωστοί…

ΕΛΙΞΙΡΙΟ 5

«Κάποιος προσκυνητής, κατά τη διάρκεια της πορείας του προς τη Σαρτρ, συνάντησε στο δρόμο του ένα κατάκοπο άνθρωπο που έσπαγε πέτρες. Πλησιάζει και τον ρωτάει:
Τι κάνεις εδώ πέρα;
Μα δεν βλέπεις; Σπάω πέτρες. Είναι σκληρή δουλειά, πονάει η πλάτη μου, διψάω, σκάω από τη ζέστη…»
Συνεχίζει πιο κάτω και βλέπει έναν άλλον που έσπαγε και αυτός πέτρες, αλλά έδειχνε πιο ευδιάθετος.
Τι κάνεις εσύ εδώ; τον ρωτά.
Βγάζω μεροκάματο. Σπάω πέτρες, δεν βρήκα καλύτερη δουλειά από αυτήν, αλλά είμαι ευχαριστημένος, γιατί έχω ολόκληρη οικογένεια που πρέπει να θρέψω.
Συνεχίζει το δρόμο του και συναντά ένα τρίτο άνθρωπο που έσπαγε πέτρες και το πρόσωπό του έλαμπε.
Τι κάνεις εδώ; Ρωτά ο προσκυνητής.
Εγώ κύριε μου, χτίζω ένα ναό.
Καταλαβαίνεις, όταν έχουμε κατά νου να χτίσουμε ένα ναό, δεν σπάμε τις πέτρες με τον ίδιο τρόπο.
(Από μια μικρή ιστορία του Γάλλου συγγραφέα Σαρλ Πεγκί, που τη μετέφερε σε συνέντευξή του ο ψυχίατρος-ηθολόγος Boric Cyrulnik.)